niedzielnie....

choć niekoniecznie leniwie.
Wczoraj obiecująco się chmurzyło.Niestety pokropiło trochę rano i na tym koniec.Sobota minęła mi nawet nie wiem kiedy.Trochę sprzątałam, malowałam .Wpadła też koleżanka odebrać zamówiony towar i trochę mnie załamała .Podobno dyrektorzy szkół już zapowiedzieli nauczycielom,że do końca roku jest zakaz jakichkolwiek wycieczek a nawet wyjść na miasto .Dla mnie to zła informacja bo to oznacza ,że nie będę miała warsztatów z dziećmi. Liczyłam się z tym,że do końca lata tak może być ale miałam nadzieję chociaż na warsztaty bożonarodzeniowe.Niestety klops.Nudzić się nie będę bo planów i pracy w ogrodzie jest moc ale z czegoś trzeba żyć .
No nic, jakoś dam radę .Muszę.

Jakoś tak ostatnio się przestawiłam i mimo,że chodzę późno spać to wstaję po szóstej ! Nawet dzisiaj w niedzielę .Sama sobą jestem zdziwiona bo odkąd zachorowałam na hashimoto , to byłam śpiochem etatowym.Mogłam spać o każdej porze dnia i cała noc.Teraz śpię po 6-7 godzin i czasami w dzień utnę sobie drzemkę :)
Więc jak już wstałam tak rano to wzięłam się do pracy w kuchni :) Upiekłam ulubione syna cynamonki drożdżowe.Idealne do kawusi :)

Zagotowałam i rozlałam kolejną porcję syropu z mniszka .

A na obiad zrobiłam zupę szparagową :) Mniam :)

W ogrodzie pojawia się trochę kolorów...

i trochę kolorów rozwieszam, rozstawiam ...

Brakuje mi trochę czasu na ceramikę .Ale już niedługo,jeszcze tylko kilka rzeczy muszę zrobić i znowu zanurzę ręce w glinie :)Myślę tez o kameralnych,indywidualnych warsztatach ceramicznych w ogrodzie bo już koleżanki pytają .
Ale najbardziej teraz czekam na fiolet lawendy .....

Od kawy....

dzień się zaczyna:)

Mąż przebywa teraz zagranicą.Po powrocie tam musi być na przymusowej kwarantannie zanim zacznie pracę, więc rano po przebudzeniu biegnę w piżamce nakarmić i otworzyć kurki.Potem robię kawkę i łączymy się z mężem na wideoczacie .Niby jesteśmy osobno a jednak razem :) I tak kilka razy dziennie .
Dzisiaj cudny słoneczny dzień , chwilami z zachmurzeniem ,które jednak dało nikłe szanse na deszcz .
U nas opady tylko niby śniegu :) z .... czereśni...

Wpadła do mnie przyjaciółka na kawkę i przywiozła mi cudne pojemniczki.Idealne do mojej kolekcji z kogutkiem :)

Boże jak cieszą takie rzeczy i jak dobrze było się spotkać na żywo ,pogadać i tak normalnie pobyć ze sobą.
Oczywiście z zachowaniem zasad bezpieczeństwa i dystansu .Ale jeszcze zdążymy się wyściskać :)
Za płotem sielskie widoki, rzepak już kwitnie ...

Liza wylegiwała się dzisiaj pół dnia na tarasie.Oczywiście na stoliku :)

Tak mi się przypomniało ,że muszę tu udokumentować powstanie tego tarasu,na którym robię warsztaty z dziećmi.

ale to może innym razem.Obym nie zapomniała...

o mamuniu....

I znowu nadeszła wiosna.
W tym roku jest jednak inna.Świat się zatrzymał i zwolnił znacząco.
Pandemia opanowała nie tylko Polskę ale wiele innych krajów.
Na początku śledziłam codziennie , nawet z godziny na godzinę co się dzieje.Nasza domowa codzienność też się zmieniła.Z dania na dzień syn przestał jeździć do szkoły ,moja Manufaktura stanęła, męża zakład pracy stanął a mąż przechodził kwarantannę .... to były okropne dwa tygodnie strachu i niepewności .Całe szczęście skończyło się na strachu.

Teraz staram się izolować od złych wiadomości .Tv nie mamy od lat , radia słucham ostatnio rzadko bo dużo przebywam na dworze a fb staram się filtrować .Oczywiście zachowujemy środki bezpieczeństwa ale tak naprawdę to nawet do sklepu rzadko jadę.
Teraz jeszcze bardziej doceniam to,że mieszkam na wsi ,że mieszkam właśnie tu .
Mimo,że Manufaktura stoi, warsztaty odwołane jak na razie do czerwca to jednak staram się myśleć pozytywnie .Co ma być to będzie a to,że będę się zamartwiać w niczym mi nie pomoże a nawet zaszkodzi.
Uszyłam ponad 300 maseczek , za darmo ,za koszty przesyłki z tego co miałam.Zapasy tkanin wykorzystałam z poczuciem,że coś dałam światu od siebie .
Teraz działam w ogrodzie.Pielę,sadzę ,sieję a w przerwach czytam (jeśli mam jeszcze siłę ).
Czas biegnie , lawenda rusza, ptaki dają mi koncerty przez cały dzień ( najlepsza muzyka relaksacyjna) ,wiatr szumi, słońce grzeje,jest pięknie . Tylko deszczu brak.Dobrze,że mamy studnię z której czerpiemy wodę do podlewania roślin bo gdybym miała płacić za wodę to poszlibyśmy z torbami :)

Nowości :)

Witajcie :)
Styczeń zawsze jest takim trochę martwym miesiącem .Mniej kursantów , mniej klientów .
Jest za to czas na nowości , planowanie , tworzenie .
Głowa pełna pomysłów a doba , sami wiecie , nie chce się rozciągnąć :)
Od bardzo dawna jestem zafascynowana Tildami wszelakiej maści : aniołami, lalkami, zwierzątkami ...
Cały ich urok tkwi w odpowiednich tkaninach , w dobraniu deseni tak, aby tworzyły ciekawy efekt końcowy .Niebagatelną rolę odgrywają także dodatki : guziczki, koronki , kwiatki .
Wszystko jest słodkie, cukierkowe i takie do przytulenia :)
W ramach wprowadzania nowości uszyłam kilka prototypów :)
Przedstawiam Wam lale Matyldę z córcią Tosią :)

powstała tez papuga, która towarzyszy mi w pracowni .....
czasami żałuję, że nie umie gadać :)

wypłynęła tez cała ławica wielorybów :

a w piątek 13-tego powstało kilka kotów :) w tym dwa czarne :)

Ale nie da się ukryć,że najbardziej lubię szyć anioły :)
Te powstały jeszcze w grudniu i poleciały do nowych domów jako prezenty gwiazdkowe w jednym z wielkopolskich domów :

Apetyczny stosik nowych tkanin czeka , więc wkrótce powstanie coś nowego :)

Jeszcze się Wam czymś pochwalę :)
Wczoraj mój syn po raz pierwszy aktywnie grał z orkiestrą :)

niesamowite emocje towarzyszą akcjom tego typu , jak dobrze ,że sa ludzie którzy potrafią się dzielić z innymi :)

A jeśli ktoś z Was chciałby jeszcze wesprzeć WOŚP , zapraszam do licytacji pewnego zestawu :)
o :TU

pozdrawiam lawendowo
Kinga

wrześniowe wiankowanie :)

Ścinam chyba już ostatnie fioleciki w tym roku.
Lawenda zakwitła ponownie, choć nie tak pięknie jak na wiosnę ...

ponieważ zakwitła lawenda, która ma dość krótkie łodyżki , idealnie nadaje się na wianki

a przy pracy towarzyszy mi nasz Węgielek :)
model doskonały :)

pozdrawiam lawendowo
Kinga